Φαραντούρης στον Economist: Ενεργειακή δημοκρατία, με ισχυρή παρουσία της πολιτείας σε δίκτυα και υποδομές

Ομιλία στην 8η Σύνοδο του Economist για την Αειφορία στη νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μεσόγειο, πραγματοποίησε τη Δευτέρα 14 Οκτωβρίου ο ευρωβουλευτής και υποψήφιος Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία και καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου και Δικαίου της Ενέργειας Νικόλας Φαραντούρης.

Επισήμανε στην 8η Σύνοδο του Economist:

Η βιωσιμότητα, δεν είναι απλά ένα σύνθημα, είναι το μέλλοντων επόμενων γενεών και του τόπου μας. Το ζήτημα των βιώσιμων ενεργειακών πολιτικών με έχει απασχολήσει για πάνω από 10 χρόνια ως πρόεδρος Διευθυντής Νομικών Υπηρεσιών και Νομικός Σύμβουλος στη ΔΕΠΑ και Πρόεδρος της Νομικής Επιτροπής του Eurogas των 45 ενεργειακών εταιρειών στις Βρυξέλλες. Πιστεύω στην ενεργειακή δημοκρατία. Πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξει τελείως το μοντέλο της ενεργειακής πολιτικής της χώρας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Κάποιες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγούν τις εξελίξεις. Εμείς είμαστε ακόμα αρκετά πίσω. Και νομίζω ότι και η Ευρώπη έχει ακόμη δρόμο. Να προχωρήσουμε στην Ενεργειακή δημοκρατία, δηλαδή την παραγωγή ενέργειας από τα κάτω προς τα πάνω.

Το μοντέλο που ισχύει σήμερα στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι παραγωγή ενέργειας από τα πάνω προς τα κάτω. Τρεις-τέσσερις μεγάλες ενεργειακές εταιρείες, στην Ελλάδα καίγοντας ορυκτά καύσιμα ως επι το πλείστων και εισαγόμενα παρακαλώ, παράγουν ηλεκτρική ενέργεια. Το δικό μας μοντέλο θέλει bottom-up approach και όχι top-down. Μπορεί να γίνει αυτό; Ασφαλώς. Μπορεί να γίνει με δύο τρόπους.

Πρώτον με την αναβάθμιση των υφιστάμενων δικτύων, άρα με μια ισχυρή παρουσία του Δημοσίου στις εταιρείες δικτύων και υποδομών και όχι μια αδύναμη συμμετοχή, αδιάφορη για τη λειτουργία των δικτύων. Χρειαζόμαστε ισχυρή παρέμβαση του Δημοσίου στα δίκτυα και τις υποδομές και με αλλαγή της νομοθεσίας ώστε να επιτρέπεται το net metering και η διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργεια σε κάθε νοικοκυριό.

Πώς συνδέεται αυτό με τη βιωσιμότητα;

Μα είναι η επιτομή της βιωσιμότητας.

• Πρώτον όταν παράγεις τη δική σου ενέργεια, τη σέβεσαι καλύτερα.
• Δεύτερον εξασφαλίζεις χαμηλότερες τιμές.
• Τρίτον εξασφαλίζεις ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού, που και για τη χώρα μας και για την Ευρώπη είναι ένα τεράστιο ζητούμενο, ιδίως μετά τις πολεμικές εξελίξεις στην περιοχή μας.

Ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού χωρίς ενεργειακή δημοκρατία δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Και βιωσιμότητα χωρίς ενεργειακή δημοκρατία και μία από τα κάτω προσέγγιση επίσης δεν μπορεί να επιτευχθεί.

• Ζητούμε μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης που πρέπει να περιλαμβάνουν και πολιτικές ενέργειες.
• Ζητούμε βιώσιμες πολιτικές.
• Ζητούμε χαμηλό κόστος

Και έχουμε και μια πρόταση για το πώς μπορεί να γίνει αυτό, χωρίς να τινάξει την μπάνκα στον αέρα: ενεργειακές κοινότητες, αυτοπαραγωγή, ενεργειακή δημοκρατία.